Skedel van 'n beer. jagtrofeë

INHOUDSOPGAWE:

Skedel van 'n beer. jagtrofeë
Skedel van 'n beer. jagtrofeë
Anonim

Sedert antieke tye versier trofeë die huise van die beste jagters, wat 'n onweerlegbare bewys is van die krag en dapperheid van die eienaars. Dikwels is die velle en bene van diere vir godsdienstige doeleindes gebruik: hulle het nedersettings teen bose geeste en vyandige entiteite beskerm, is deur sjamane en genesers gebruik vir rituele en rituele, versierde altare en tempels.

beerskedel

'n Spesiale plek tussen ander trofeë en totem-amulette word ingeneem deur velle, bene en liggaamsdele van groot diere, waarvoor jag altyd met werklike risiko geassosieer is: bere, wolwe, wildevarke. Baie mense het geglo dat die een wat oorwinnend uit 'n geveg met 'n gevaarlike dier gekom het, lof en respek waardig was, en die jagters self van alle volke en tye het die trofeë goed versorg, hulle versorg soos militêre toekennings. Hierdie tradisie leef vandag nog.

Maar om die skedel van 'n verslane dier in die regte vorm te hou, is nie 'n maklike taak nie, met baie nuanses. Ons artikel sal jou vertel hoe om 'n beerskedel te verwerk sodat dit geskik is vir binneberging.

Argeologiese vondste

As 'n voorbeeld kan ons die Azikh-grot (Nagorno-Karabakh) noem, waarvan die verkenning in die tweede helfte van die verlede begin heteeue. Tussen die primitiewe gereedskap en huishoudelike toebehore het argeoloë 'n netjiese hoop beerskedels ontdek, tussen die klippe gevou. Dit is nie meer moontlik om vas te stel wat dit presies was nie – jagtrofeë, rituele eienskappe of huisversierings. Een ding is duidelik: die eienaar het gesorg vir die versameling.

Die inwoners van die grot was Neanderdalmense. Soos jy kan sien, is die beer se skedel selfs in daardie verre tye (ongeveer 300 duisend jaar gelede) beskou as 'n kultus-item wat sy plek in die kas waardig is.

bruinbeerskedel

Hierdie voorbeeld is ver van die enigste een. Soortgelyke vondste word oral op die planeet gevind. Baie volke, afgesny van die groot wêreld deur sneeuwoestyne en digte woude, behandel sulke trofeë steeds met dieselfde eerbied.

Betekenis van die beerskedel en sy dele in verskillende kulture

Skerp, effens geboë beertande is sedert antieke tye vir beskermende doeleindes gebruik. Die mense van die Russiese Noorde, pre-Colombiaanse Amerika, die Himalaja-berge en ander plekke waar bere gevind word, het nog altyd geglo dat daar geen beter beskerming teen die bose oog en vyandige magte is as 'n beer se tand nie. Maar as dit vroeër veronderstel was om dit net deur die jagter wat die dier verslaan het gedra te word, bied baie aandenkingswinkels en gespesialiseerde winkels vandag sulke amulette aan.

Samojede selfs nou, wat gaan jag, “bewapen hulleself” met amulette gemaak van beertande, wat bosgeeste afskrik, nie toelaat dat hulle dronk word nie, 'n mens verwar. Die Nanais, aan die ander kant, het hul tande oor die baba se wiegie gehang sodat die gees van 'n sterk beer hom sou beskerm.

Gebruiksgevalle ook bekendonderkaak. Sommige antieke Slawiese volke het geglo dat dit gebruik kan word om siektes te behandel. Die Assiniboine Indiane het messe van die helfte van die onderkaak gemaak, wat, volgens hulle antieke oortuigings, die eienaar onoorwinlik gemaak het.

Evenki het van ouds af 'n skedel of 'n hele kop van 'n beer gebruik om onbreekbare ede af te lê. Baie Siberiese volke het dieselfde gebruik gehad. Op die kop van 'n beer het die leiers trou aan die Russiese vorste gesweer.

In Yamal is dit gebruiklik om 'n altaar met beerskedels uit te lê, waarop geskenke aangebied word (hoofsaaklik olie en vodka). Tuvans verkies om nie aan die gevinde beerbene te raak nie. Die plek waar die skedel van die eienaar van die woude rus, word as heilig beskou. Dit is gebruiklik om hom met groot respek te behandel sodat slim kinders in die gesin gebore word. Maar die een wat nie respekvol genoeg is nie, is bestem om net dwase voort te bring - so sê die ou mense van die Tyvalar.

jagtrofeë

Jagtrofee

Natuurlik is ou legendes nie oral lewendig nie. Maar in enige beskawing word 'n suksesvolle beerjagter hoog geag. Daarom streef elkeen wat gelukkig genoeg was om as oorwinnaars uit 'n gevaarlike stryd te tree om die herinnering en getuienisse van hierdie dag vir 'n lang tyd te bewaar. En as iemand hou van die koppe wat deur 'n taksidermis voorberei is, verkies baie om 'n lakoniese beerskedel te hou. So 'n trofee is veral waardevol as dit nie net verkry word nie, maar ook self voorberei word.

Boukenmerke

Die beerskedel het 'n langwerpige vorm. Die gesigstreek is verleng, die wangbene is goed gedefinieer, trek aandagkragtige kakebeen.

Wanneer die monster voorberei word, moet die tande en alle fyn besonderhede bewaar word. Onreëlmatighede word gewoonlik aan slyp en polering onderwerp, dan lyk die skedel meer esteties.

Kleur hang af van aantrek. Ideaal gesproke moet dit 'n ligte melkerige of ivooragtige skakering wees. Geelheid is 'n teken van verwerking van swak geh alte.

Die skedel van 'n bruin beer, verkry van 'n volwasse dier, het 'n taamlik indrukwekkende grootte. Die snytande en hoektande word uitgespreek, maar die oorblywende tande is gewoonlik klein en kan verminder word. Dit is as gevolg van die gemengde tipe voeding van die dier. In totaal, wanneer dit verwerk word, kan jy ongeveer veertig tande kry.

volwasse beerskedel

Voorbereidende werk

Eerstens moet die beer se kop van vel, vet, senings en spiere gestroop word. Ervare jagters weet dat dit onmoontlik is om 'n mes en enige ander metaalvoorwerp te swaai - daar is 'n groot risiko om die been te krap. Deur die gat in die agterkop met behulp van 'n draad wat in 'n spiraal opgerol is, is dit nodig om die brein te verwyder. Dit is onwaarskynlik dat jy die skedel heeltemal sal kan leegmaak, maar jy moet daarna streef om soveel as moontlik uit te haal.

Gevolg deur was. Sedert antieke tye is riviere en strome vir hierdie doel gebruik. Dit is die moeite werd om te sê dat daar niks beter in ons tyd is nie. Bevestig die skedel met toue, maak dit stewig vas aan 'n boom of 'n pen op die wal en laat dit vir 'n dag.

Spysvertering

Maak nie saak hoe goed lopende water werk nie, die proses van vertering kan nie vermy word nie. Dit is raadsaam om skoon rivier-, reën- of fonteinwater te gebruik. Die beer se skedel moet in koue gedompel wordwater. Skuim moet verwyder word.

Beenhegtings sal los, tande kan uitval. Jy moet hulle versigtig versamel om hulle later in die gate vas te maak. Verwyder die oorblywende sneesdoekie met 'n pincet en 'n skraper.

Laat die skedel weer in lopende water, hierdie keer vir 8 uur. Jy moet dit in die skadu, in 'n konsep droog.

Ontvetting

Die beer se skedel pas goed in 'n emmer. Maak 'n 10% oplossing van ammoniak en dompel die skedel daarin vir 'n dag. Vee dan die bene af met chloroform, petrol of eter om vet te verwyder.

Die volgende stap is om al die holtes met watte of gaas deppers te prop. Om te voorkom dat hulle uitval, moet die skedel met tou of verbande vasgebind word. Die waterstofperoksiedoplossing sal die trofee die verlangde skakering gee.

Poleer

Die skedel van 'n volwasse beer het dikwels stampe en grofheid. Hulle lyk onesteties, boonop versamel hulle stof. Vir polering word 'n mengsel van een deel van "elutriated" kryt en twee dele Weense kalk gebruik. Die pasta word met 'n lap aangewend, en poleerbewegings word daarmee gemaak.

Dit is nie die moeite werd om die been te vernis nie. Dit is beter om kleurlose paraffien te gebruik.

Beerskedel in die binneland

Om die produk 'n voltooide voorkoms te gee, word dit aan 'n boomsny geheg. Die skedel van 'n beer kan 'n wonderlike versiering wees vir 'n jagkabinet, wapenkamer, restaurant in die toepaslike styl. Dit verg nie onderhoud nie, dit is genoeg om dit van tyd tot tyd af te stof.

kop dra

Wel, en diegene wat nie lus is vir jag nie, maar vandag so 'n ongewone versiering in hul huis wil plaaskan maklik enige kopie te koop vind. Die koste van 'n goed vervaardigde beerskedel is gemiddeld 8-10 duisend roebels.

Gewilde onderwerp