Die ysbeer is die boetie van die bruin beer

Die ysbeer is die boetie van die bruin beer
Die ysbeer is die boetie van die bruin beer
Anonim

Vanweë die fotogeniese voorkoms ontlok die ysbeer teerheid by mense wat hom net van TV-programme oor diere of van die briljante spotprent "Umka" ken. Hierdie roofdier is egter glad nie skadeloos nie en wat felheid betref, gaan dit kop aan kop met sy Noord-Amerikaanse eweknie grizzly.

ysbeer

Die gewig van 'n ysbeer (mannetjie) bereik sewe honderd en vyftig kilogram en selfs meer. Volgens sommige berigte is daar bere wat 'n ton weeg. Dit is die grootste landroofdier ter wêreld. Die wyfie is een en 'n half tot twee keer kleiner. Die groei van die dier bereik byna drie en 'n half meter. Weens die erns van die klimaat en groot gewig word hierdie koning van die Arktiese woestyne voortdurend gedwing om iets te eet. Daar is gevalle waar 'n honger beer kos geëet het wat tot 10 persent van sy eie gewig weeg in een sitting, en in rekordtyd - in net 'n halfuur!

Die ysbeer eet liewer robbe, dit is sy gunstelingkos. Maar in die afwesigheid hiervan, kan dit moontlik hase, rendiere, lemmings, krappe en selfs 'n persoon in sy dieet insluit, as dit so onverskillig is dat dit binnedie bereik van 'n honger dier.

Maar die ysbeer verkies steeds om nie by 'n persoon betrokke te raak nie en val net aan as hy met verhongering gedreig word. Ervare poolverkenners sê dit is maklik om van die kulinêre aansprake van 'n beer ontslae te raak. Om dit te doen, hoef jy net nie soos kos op te tree nie. Dit wil sê, moenie halsoorkop weghardloop wanneer 'n wit reus verskyn nie. Nuusfilmmateriaal is bekend waarin 'n verswakte poolverkenner, wat 'n reling wat uit 'n pakboks geskeur is, swaai, 'n sneeureus, meer as twee keer sy grootte, op die vlug slaan.

Ysbeer gewig

Die ysbeer het 'n fenomenale instink. Hy is byvoorbeeld in staat om 'n rob tot so ver as twee-en-dertig kilometer weg te "ruik". Die beer is boaan die voedselketting. Dit beteken dat hy feitlik geen natuurlike vyande het nie. En die vyand "onnatuurlike" (dit wil sê die mens) is nou meer besig om die beerbevolking te bewaar, net af en toe individuele individue vir dieretuine te vang.

Nou in die wêreld is daar, volgens verskeie skattings, van twintig tot veertigduisend individue. Die meeste van die ysbeerbevolking woon in Noord-Kanada en Groenland. Onder natuurlike toestande leef ysbere tot twee-en-twintig jaar.

Die habitat van die meeste bere is rondom groot polynyas, waar jag vir seediere en visse moontlik is. Maar dit is bekend dat hulle lang reise op dryfys kan maak. In Oktober berei vroulike bere holte voor waar hulle die winter sal deurbring en hul welpies sal verpleeg. Interessant genoeg, ysbere hou van hul bruinbroers gaan in winterslaap. Waar, nie altyd nie en nie almal nie. Verpligtend

ysbere

swanger bere raak aan die slaap, hul winterslaap duur tot twee en 'n half maande. Voor dit voer hulle tot tweehonderd kilogram vet, wat hulle nodig sal hê vir die normale ontwikkeling van die welpie. Vrydraende wyfies en mannetjies hiberneer vir korter periodes en nie elke winter nie.

Tot 2012 is geglo dat die ysbeer as 'n spesie ongeveer honderd-en-vyftigduisend jaar gelede uitgestaan ​​het. Hierdie weergawe is ondersteun deur genetiese studies wat 'n jaar vroeër deur 'n groep wetenskaplikes uitgevoer is. Maar bykomende uitgebreide studies het dit moontlik gemaak om die ouderdom van die spesie te verduidelik. Dit het geblyk dat die eerste witbere sowat seshonderdduisend jaar gelede van hul bruin voorouers geskei het. Sodoende het die ysbeer daarin geslaag om verskeie ystydperke redelik veilig te oorleef.

Gewilde onderwerp